Νέα Ζωή

Αστρολογία και Αγία Γραφή

Σε προηγούμενο post είχαμε δει για ποιόν λόγο η αστρολογία είναι αβάσιμη με βάση την λογική και την επιστήμη. Η αστρολογία όμως δεν αντιτίθεται μόνο στην λογική. Η Αγία Γραφή είναι ξεκάθαρα αποτρεπτική ως προς την πρακτική της αστρολογίας, και κάθε Χριστιανός καλείται να λάβει σοβαρά υπ’ όψη του τις διακηρύξεις του Λόγου του Θεού.

«Απ’ τους πολλούς σου συμβουλάτορες κουράστηκες. Ας σηκωθούν τώρα να σε σώσουν οι ουρανοσκόποι κι οι αστρολόγοι, που σου αναγγέλλουν κάθε μήνα τι πρόκειται να σου συμβεί. Θα γίνουν σαν το άχυρο κι η φωτιά θα τους κάψει• δε θα μπορέσουν να σωθούν από της φλόγας την ορμή. Γιατί δε θα ‘ναι ανθρακιά να ζεσταθούν, δε θα ‘ναι αναμμένα κάρβουνα να κάτσουν αντίκρυ τους. Έτσι θα καταντήσουν οι μάγοι σου που από τα νιάτα σου σ’ απομυζούνε. Θα πάρουν το δρόμο τους και θα περιπλανιούνται, κι ούτε ένας να σε σώσει δε θα μπορεί.» (Ησ. 47:13-15, ΜΠΚ)

Στο εδάφιο Ιερεμίας 10:2, βλέπουμε μία ακόμα προειδοποίηση: ««Μην ακολουθείτε τα έθιμα των εθνών» λέει ο Κύριος «και μη φοβάστε από τα ασυνήθιστα φαινόμενα τού ουρανού• τα έθνη φοβούνται απ’ αυτά.»».

Σε άλλο σημείο, η Αγία Γραφή λέει: «Προσέξτε μήπως, κοιτάζοντας ψηλά στον ουρανό και βλέποντας τον ήλιο, το φεγγάρι και τα’ αστέρια, όλα τα ουράνια σώματα, παρασυρθείτε και τα προσκυνήσετε και τα λατρέψετε. Αυτά ο Κύριος, ο Θεός σας, τα έδωσε να τα μοιράζονται όλοι οι λαοί της γης. (Δευτ. 4:19, ΜΠΚ)

Επίσης το βιβλίο του Δανιήλ συγκρίνει τους αστρολόγους και αυτούς που έχουν αφιερώσει την ζωή τους στο Θεό. Στο εδάφιο Δανιήλ 1:20, βλέπουμε πως ο Δανιήλ και οι τρεις φίλοι του ήταν δέκα φορές καλύτεροι από τους αστρολόγους και τους διάφορους μελλοντολόγους, σε σοφία και κατανόηση. Όταν ο βασιλιάς είδε ένα όνειρο, οι αστρολόγοι δεν μπορούσαν να το ερμηνεύσουν, όμως ο Δανιήλ το εξήγησε με την βοήθεια του Θεού, καθώς μόνο Αυτός μπορεί να αποκαλύψει το μέλλον.

Η Αγία Γραφή καταδικάζει την αστρολογία, γιατί μέσα από αυτήν οι άνθρωποι προσπαθούν να κατανοήσουν το μέλλον χρησιμοποιώντας αποκρυφιστικές μεθόδους. Ο μόνος ασφαλής δρόμος για την κατανόηση του μέλλοντος είναι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή.

Ο Χριστιανισμός και η αστρολογία δεν μπορούν να συμβιβαστούν.

Παγκόσμιος Κατακλυσμός – μπορεί να έχει συμβεί;

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες της Αγίας Γραφής, είναι η γνωστή ιστορία του κατακλυσμού της γης από νερά. Παρόμοιες αφηγήσεις για τον κατακλυσμό μπορεί να συναντήσει κανείς σε όλο τον κόσμο. Για τον κατακλυσμό μιλούν Έλληνες, Ινδοί, Κινέζοι, Μεξικάνοι, Χαβανέζοι, ιθαγενείς της Αμερικής και άλλοι. Μάλιστα σε έναν κατάλογο Σουμέριων βασιλιάδων ο κατακλυσμός χρησιμοποιείται ως ιστορικό σημείο αναφοράς. Αφού απαριθμούνται 8 βασιλιάδες, ο κατάλογος διακόπτεται με την φράση: “Τότε ο κατακλυσμός σάρωσε τη γη και όταν η βασιλεία κατέβηκε ξανά από τον ουρανό, η βασιλεία ήταν πρώτα του Κις.”. Ο κατακλυσμός είναι μια κοινή ανάμνηση ολόκληρης της ανθρωπότητας!

Σύμφωνα με τη Αγία Γραφή, ο κατακλυσμός ήταν τόσο μεγάλος που τα νερά “σκέπασαν όλα τα ψηλά βουνά κάτω από τον ουρανό.” (Γέν. 7:19, ΜΠΚ). Σήμερα, πολλά βιβλία έχουν την τάση να αγνοούν τον κατακλυσμό. Εύκολα μπορεί να έρθει το ερώτημα: τελικά είναι πιθανόν να συνέβη στην πραγματικότητα ένας παγκόσμιος κατακλυσμός σαν αυτόν που περιγράφεται στην Αγία Γραφή;

Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν παρατραβηγμένο την σκέψη, ότι ολόκληρη η γη κατακλύστηκε από νερό. Θα μπορούσε να βρεθεί τόσο νερό, ώστε ολόκληρη η γη να κατακλυστεί από νερά;

Στην πραγματικότητα η γη, κάτω από την επιρροή του φαινόμενου του θερμοκηπίου, και σήμερα κατακλύζεται από νερό. Αυτήν την στιγμή πάνω από το 70% της επιφάνειας του πλανήτη μας καλύπτεται από νερό. Σύμφωνα με το βιβλίο “Μια Ενοχλητική Αλήθεια” του Αλ Γκορ, αν η Γροιλανδία (ή αν η μισή Γροιλανδία και η μισή Ανταρκτική) έλιωνε ή έσπαγε και γλιστρούσε στην θάλασσα (κάτι που δεν μπορεί να αποκλειστεί πως μπορεί να γίνει κάποια στιγμή, σύμφωνα με τα σημερινά κλιματολογικά δεδομένα), η στάθμη της θάλασσας θα ανέβαινε παγκοσμίως κατά 5,5 με 6 μέτρα. Μάλιστα ο σερ Ντέιβιντ Κινγκ, επιστημονικός σύμβουλος της Μεγάλης Βρετανίας, σε ένα συνέδριο που έγινε το 2004 στο Βερολίνο είπε “Οι χάρτες του κόσμου θα χρειαστεί να ξανασχεδιαστούν”. Περιοχές όπως η Φλόριντα, χώρες όπως η Ολλανδία και πόλεις όπως το Σαν Φρανσίσκο θα αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα και ολόκληρες περιοχές θα κατακλύζονταν από νερό. Στο Πεκίνο περισσότεροι από 20 εκ. άνθρωποι θα έπρεπε να εκκενώσουν τις περιοχές όπου μένουν. Στην Σαγκάη και στις γύρω περιοχές περισσότεροι από 40 εκ. άνθρωποι θα έπρεπε να μετακινηθούν. Στην Καλκούτα και στο Μπαγκλαντές 60 εκ. άνθρωποι θα έμεναν άστεγοι.

Από την άλλη, η Νέα Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αναφέρει: “Το μέσο βάθος όλων των θαλασσών έχει υπολογιστεί πως είναι 3.790 μέτρα είναι, ένας αριθμός αρκετά μεγαλύτερος από το μέσο ύψος της ξηράς πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, το οποίο είναι 840 μέτρα. Αν το μέσο βάθος πολλαπλασιαστεί  με την αντίστοιχή του επιφάνεια, ο όγκος όλων των θαλασσών είναι 11 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο της ξηράς που βρίσκεται πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.”. Αν γινόταν να γίνουν όλα επίπεδα, το νερό θα κάλυπτε την επιφάνεια της γης, έχοντας βάθος χιλιάδες μέτρα.

Καταλαβαίνουμε πως αν οι λεκάνες της θάλασσας ήταν ρηχότερες και τα βουνά χαμηλότερα θα μπορούσε σχετικά εύκολα, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, να γίνει έναν κατακλυσμός της γης από νερά. Το βιβλίο Wonders of Nature του Claus Jurgen Frank λέει: “Εκεί που τώρα υψώνονται τα βουνά του κόσμου σε πολύ μεγάλα ύψη, κάποτε, πριν από εκατομμύρια χρόνια, απλώνονταν μονότονα επίπεδοι ωκεανοί.”.

Δεν είναι καθόλου απίθανο η γη να κατακλύστηκε σε κάποια χρονολογική περίοδο του παρελθόντος, από νερό!

Πριν κάνεις κάτι σκέψου…

1. Είναι σε συμφωνία με την Αγία Γραφή; Αν ο Λόγος του Θεού απαγορεύει κάτι, τότε πρέπει να το αποφεύγουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

2. Eίναι για τη δόξα του Θεού; Η Αγία Γραφή λέει: ”είτε τρώτε είτε πίνετε είτε οτιδήποτε άλλο πράττετε, πρέπει όλα να τα κάνετε για τη δόξα τού Θεού.” (1Κορ. 10:31, ΜΠΚ). Αν αυτό που θα πούμε, αυτό που θα κάνουμε δεν γίνεται για τη δόξα του Θεού, τότε καλύτερα να το αφήσουμε.

3. Μπορώ να ζητήσω την ευλογία του Θεού γι’ αυτό που κάνω; Αν όχι, είναι καλύτερο να μην το κάνω καθόλου.

4. Θα ήθελα να με βρει ο Ιησούς να κάνω αυτό το πράγμα;

Μόλυνση του περιβάλλοντος

Το 2007 έκανε παγκόσμια αίσθηση το βιβλίο “Μια Ενοχλητική Αλήθεια” του πρώην αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Αλ Γκορ. Η ενοχλητική αλήθεια που εξέθετε ο κ. Γκορ στο βιβλίο του, ήταν ότι το περιβάλλον δεν πάει καθόλου καλά, πως ο άνθρωπος έχει βασική ευθύνη για την κατάσταση αυτή και πως αν δεν γίνει άμεσα κάτι, το μέλλον την ανθρωπότητας είναι αβέβαιο!

Μία ενδιαφέρουσα μελέτη των ερευνητών του Πανεπιστημίου του Cornell μεταξύ άλλων αναφέρει: “Το έδαφος της γης, είναι μολυσμένο από πολλές χημικές ουσίες και παθογόνα μικρόβια τα οποία μεταφέρονται στους ανθρώπους με την άμεση επαφή και διαμέσου των τροφίμων και του νερού. Η αύξηση της διάβρωσης του εδάφους που παρατηρείται παγκοσμίως, όχι μόνο μειώνει τη γη προς καλλιέργεια για παραγωγή τροφίμων αλλά συντελεί και στη διάδοση μικροβίων και διαφόρων τοξινών”.

Η WWF σχετικά με την υπερθέρμανση του πλανήτη αναφέρει “Η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας της γης αυξάνεται με ταχύτερους ρυθμούς σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο τα τελευταία 10.000 χρόνια. Η δεκαετία του 1990 ήταν η θερμότερη της τελευταίας χιλιετίας. Καθώς η γη ζεσταίνεται όλο και περισσότερο, οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη γίνονται εμφανείς από τις υψηλότερες κορυφές των βουνών ως τα βάθη των ωκεανών και από τον ισημερινό ως τους πόλους.”

Σήμερα το περιβάλλον έχει μολυνθεί περισσότερο από ποτέ. Το 732 π.Χ. περίπου, ο προφήτης Ησαΐας, έγραφε: “Η γη από τους κατοίκους της μολύνθηκε, γιατί τους νόμους παραβήκαν, τις εντολές τις καταπάτησαν.” (Ησαΐας 24:5). Η εκπλήρωση του προφητικού λόγου του Ησαΐα, σήμερα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη!

Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει.

“Αγώνες” που δεν ταιριάζουν στον Χριστιανισμό

Ο γνήσιος Χριστιανισμός πάντα ήταν ομολογητικός και περιοριζόταν στην απολογία (Πράξεις 22:1) και στην νουθέτηση (Πράξεις 20:31). Οι Ιουδαίοι κατά την αποστολική εποχή, έκαναν “αγώνες” εναντίον των “πλανημένων”. Μάλιστα ο Παύλος, πριν την αναγέννησή του, ήταν ένας τέτοιος διώκτης των “πλανημένων” πιστών του Ιησού Χριστού (Πράξεις 8:3). Η αποστολική εκκλησία του Χριστού, ήταν θύμα των αντιαιρετικών αγώνων. Πολλές φορές οι Χριστιανοί σύρθηκαν σε θρησκευτικά και πολιτικά δικαστήρια εξαιτίας της πίστης τους, από ζηλωτές της θρησκείας (Πράξεις 5:27, 18:12).

Σήμερα όμως βλέπουμε “αντιαιρετικούς” αγώνες, που προέρχονται από Χριστιανικούς χώρους. Αγώνες που δεν περιορίζονται στην απολογία αλλά περνάν στην επίθεση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες συχνό είναι το φαινόμενο, αντιαιρετικοί (συνήθως Προτεστάντες) να κυκλοφορούν με πλακάτ και ντουντούκες κατηγορώντας τους ετεροδόξους. Και στην Ελλάδα υπάρχουν παρόμοιοι (όχι τόσο ακραίοι βέβαια) “αγώνες”…

Τέτοιοι “αγώνες” δεν ταιριάζουν στον γνήσιο Χριστιανισμό. Καλύτερα να μένουμε στην ενημέρωση.

Πότε θα έρθει ο Χριστός;

Ο Ιησούς Χριστός ρωτήθηκε δύο φορές από του μαθητές του σχετικά με τον χρόνο της δεύτερης έλευσης του (Ματθ. 24:3, Πράξ. 1:6). Την πρώτη φορά, η απάντηση του Ιησού ήταν: «Ποια όμως μέρα και ώρα θα έρθει το τέλος, κανένας δεν το ξέρει• ούτε οι άγγελοι των ουρανών, παρά μόνον ο Πατέρας μου.» (Ματθ. 24:36, ΜΠΚ). Στην δεύτερη περίπτωση, η απάντηση του Χριστού ήταν ακόμα πιο ξεκάθαρη: «Εσείς δεν μπορείτε να γνωρίζετε τον ακριβή χρόνο• αυτόν τον κρατάει ο Πατέρας στην αποκλειστική του εξουσία.» (Πράξ. 1:7, ΜΠΚ).

Το συμπέρασμα από τις απαντήσεις του Ιησού Χριστού είναι πως δεν γνωρίζουμε πότε θα γίνει η δεύτερη έλευση, δεν υπάρχει τρόπος να το μάθουμε και επίσης, δεν πρέπει να επιδιώκουμε να προσδιορίζουμε χρονολογίες.

Σίγουρα βλέποντας τα σημεία παρατηρούμε πως δεν είμαστε πολύ μακριά (μάλλον κοντά είμαστε), όμως το σημαντικό είναι να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να συνατήσουμε τον Ιησού Χριστό!

Κριτική της αρχαιοελληνικής θρησκείας από Έλληνες σοφούς

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια προσπάθεια αναζωπύρωσης της ειδωλολατρικής αρχαιοελληνικής θρησκείας! Σύμφωνα με το CNN στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 2.000 νεοπαγανιστές. Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τι είπαν διάφοροι Έλληνες σοφοί της αρχαιότητας σχετικά με την θρησκεία της εποχής τους.

Ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος (570-480 π.Χ.) αρνήθηκε την αρχαιοελληνική θρησκεία της  εποχής του και διακήρυξε: “Είς Θεός, εν τε θεοίσι και ανθρώποισι μέγιστος ούτε δέμας θνητοίσι όμοιος ουδέ νόημα”. Όμως “πάντα θεοίσ’ ανέθηκαν Όμηρος θ’ Ησίοδος τε.. όσσα παρ’ ανθρώποισιν ονείδεα και ψόγος εστίν, κλέπτειν, μοιχε΄θειν τε και αλλήλους απατεύειν” (Ξενοφ. Απ., 11)! Θεωρούσε τους θεούς δημιουργήματα της ανθρώπινης φαντασίας, που δεν άρμοζαν στην θεία φύση. Υποστήριζε μάλιστα πως όσοι πιστεύουν ότι οι θεοί γεννήθηκαν, ασεβούν το ίδιο με όσους λένε ότι οι θεοί πεθαίνουν.

Ο Ηράκλειτος (540-480 π.Χ.) επιζητούσε “εξαγνισμόν από τα είδωλα” και πνευματική λατρεία του θείου (Αποστ. 5, Diels). Συνέλαβε την έννοια ενός Θεού, υποστηρίζοντας πως “Εν πάντα.. εκ πάντων εν και εξ ενός πάντα.. ταυτό τε ζών και τεθνηκός και εκγρηγορός και καυθέδον και νέον και γηραιόν.. αγαθόν και κακόν –εν και ταυτόν-” (Β’ 50, 10, 88, 58). Καθιέρωσε την πνευματική έννοια του Λόγου ως την υπέρτατη αιτία των πάντων και ως τον πάνσοφο νου που συγκροτεί τον κόσμο και προνοεί γι’ αυτόν (Α 16). Υποστήριζε πως ο Όμηρος και ο Ησίοδος, αποδίδοντας στους θεούς κακίες και ανηθικότητες είχαν ολέθρια επίδραση στη ήθη των ανθρώπων. Ακόμα στηλίτευσε τον ανόητο ανθρωπομορφισμό, τόνισε την απόλυτη διαφορά ανθρώπου και Θεού (Απόσπ. 88 ) και απειλούσε όσους έκαναν ανίερες τελετές (Βακχισμός, ιερά όργια, ιερή πορνεία κ. λπ.)

Ο Αναξίμανδρος (610-564 π.Χ.) είπε πως το θείον είναι “αθάνατο και ανόλεθρον”, “περιέχει δε άπαντα και πάντα κυβερνά” (Αριστ., Μεταφ. 203Β).

Ο Εμπεδοκλής (493-433 π.Χ.) καταδίκασε έντονα τον ανθρωπομορφισμό της αρχαιοελληνικής θρησκείας και όρισε ότι το θείον είναι πνεύμα (Β’ 134).

Ο Παρμενίδης (5ος αι. π.Χ.) αρνήθηκε μετά βδελυγμίας τις απαράδεκτες αντιλήψεις της εποχής του για το θείο, το οποίο, όπως είπε, είναι πέρα από κάθε φυσικό φαινόμενο και ανθρώπινη αντίληψη. Το θείον είναι “ατεμνές” και “ακίνητον” (Β’ 23, 24, 26).

Ο Αναξαγόρας (490-427 π.Χ.) είπε ότι ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα, δεν είναι θεοί, όπως έλεγε η ειδωλολατρική θρησκεία, αλλά πύρινες υλικές μάζες. Το ίδιο είχαν υποστηρίξει οι Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Θαλής, Λεύκιππος και Δημόκριτος.

Ο Μητρόδωρος (5ος αι. π.Χ.), μαθητής του Αναξαγόρα, διακήρυξε πως “οι θεοί δεν είναι εκείνο που νόμιζαν όσοι τους έχτιζαν ναούς και τους προσκυνούσαν” (P. Derchame, “Ελληνική Μυθολογία” τομ. Α’, σελ. 286).

Ο Πρωταγόρας (480-411 π.Χ.) θεμελίωσε την έννοια την απόλυτης υπερβατικότητας του θείου και σατίρισε την παιδαριώδη θρησκευτικότητα της εποχής του. Γι’ αυτό οι φανατικοί Αθηναίοι ειδωλολάτρες αποφάσισαν να τον σκοτώσουν (Θ.Η.Ε., τομ. 10, 692).

Ο Ηρόδοτος (480-421 π.Χ.) δε δίστασε να ασκήσει κριτική στο Μαντείο των Δελφών για ψεύτικους χρησμούς και στηλίτευσε την ιερή πορνεία (Ιστ. Ι. 199). Ο Αριστόδημος και ο Δημοσθένης περιγελούσαν επίσης τις μαντείες από τους Δελφούς (P. Dech. ό.π.). Επίσης ο Επίχαρμος (530-440 π.Χ.) λοιδορούσε την ειδωλολατρία, διότι θεωρούσε τους θεούς “ανέμους, ύδωρ, γην, ήλιον, πυρ, αστέρες” (Στοβ. Ανθ. 91, 92).

Ο Πίνδαρος (522-446 π.Χ.) στα περίφημα ποιήματά του απογύμνωσε τους θεούς από τις μυθολογικές γελοιότητες που πρόσβαλλαν το θείο, (Πινδ. Ολυμπ. Θ’ 35 και P. Dech. ό.π., σελ. 7) και δεν έκρυβε τις μονοθεΐζουσες ιδέες του (Θ.Η.Ε., τομ. 10, 393).

Ο Πρόδικος (5ος αι. π.Χ.) υποστήριξε με πάθος πως οι άνθρωποι της αρχαιότητας, λόγω πλάνης, θεώρησαν ως θεούς ό,τι ήταν χρήσιμο για τη ζωή τους (ήλιος, σελήνη, ποτάμια, πηγές, ζώα κ.λπ.) (Ξενοφ. Απομν. 11,3).

Ο Αντισθένης (414-365 π.Χ.) διακήρυξε πως ο Θεός είναι ένας και απόλυτα υπερβατικός για τον ανθρώπινο νου. Αποκήρυξε τη θρησκεία της εποχής του διότι οι θεοί της ήταν θεοποιηθέντες άνθρωποι (Cicero de Nat. Deor. I, II, 13).

Ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.) ζήτησε να πάψουν οι ανόητες ζωοθυσίες, αφενός μεν από σεβασμό προς τα ζώα και αφετέρου, επειδή ο Θεός δεν έχει ανάγκη από τέτοιες ταπεινές πράξεις (Θ.Η.Ε., τομ. 6, 415).

Ο Ευριπίδης (480-406 π.Χ.) χαρακτήρισε τις διηγήσεις των ποιητών για τους θεούς “αοιδών δυστήνους λόγους” (Ευρ., Ηρακλ. Μαιν. 1346) και υποστήριξε πως “ει οι θεοί εισί κακοί ουκ εισί θεοί” (Ευρ. Βαλεροφ. 23) με αποτέλεσμα να γίνει στόχος του ειδωλολατρικού όχλου και να καταφύγει στη Μακεδονία!

Ο Σωκράτης (469-399 π.Χ.) υπήρξε σαφώς μονοθεϊστής. Κατά κανόνα μιλούσε για Θεό, ενώ πολύ σπάνια μιλούσε για θεούς. Στους μαθητές του δίδασκε διαφορετική θρησκευτική πίστη, γι’ αυτό καταδικάστηκε σε θάνατο ως “έτερα καινά δαιμόνια εισφέρων”.

Ο Πλάτων (428-347 π.Χ.) φυγάδευσε κυριολεκτικά τον Όμηρο απόν την “Πολιτεία” του, διότι θεώρησε ότι οι ανήθικοι μύθοι για τους θεούς αποτελούν επιζήμια πρότυπα για τους νέους. Τόνισε ότι ο Όμηρος και ο Ησίοδος έπλασαν ψευδείς και ανάξιους μύθους για τους θεούς (Πολιτ. 368A-383C). Αρνήθηκε ουσιαστικά την αρχαιοελληνική θρησκεία και προσηλώθηκε στη δική του ιδεατή θεότητα, το “Όντως Όν” (Νομ. IV 716e, Πολ. 613Β, Νομ. Δ’ 713e).

Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) όρισε το θείον ως “το πρώτον κινούν ακίνητον”, ως “Νόησιν Νοήσεως” και ως “Ζώον αΐδιον άριστον” (Μεταφ. 1072, Β΄29) ορίζοντας έτσι την πίστη του σε μια υπερβατική αρχή. Υπεράσπισε την ενότητα της θείας ουσίας ως εξής: “ουκ πολυκοιρανίη εις κοίρανος” (Μεταφ. 1076Α). Αρνήθηκε κατηγορηματικά τις πεποιθήσεις της αρχαιοελληνικής θρησκείας για τους θεούς, και γι’ αυτό κατηγορήθηκε για αθεϊσμό.

Οι Στωικοί φιλόσοφοι, ακολουθώντας τη διδασκαλία του Ζήνωνα καθιέρωσαν την πίστη στον ένα Θεό και ερμήνευσαν τους μύθους του Ομήρου αλληγορικά (P. Nilsson, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, Αθήνα 1977, σελ. 304).

Αρνητές της αρχαιοελληνικής ειδωλολατρικής θρησκείας υπήρξαν ακόμα ο Καρνεάδης, ο Θεόδωρος ο Κυρηναίος, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτος, ο Επίκουρος και όλοι οι σοφιστές, οι κυνικοί και (όπως αναφέραμε) οι στωικοί φιλόσοφοι.

Το τελειωτικό κτύπημα στην αρχαία ειδωλολατρική θρησκεία, το έδωσε ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος (317-297 π.Χ.) ο οποίος διατύπωσε τη θεωρία, η οποία έγινε τελικά ευρέως αποδεκτή, πως οι θεοί ήταν κάποιοι επιφανείς άνθρωποι της παλαιάς αρχαιότητας, τους οποίους οι άνθρωποι λόγω αμάθειας θεοποίησαν.

Μια σειρά από Έλληνες της αρχαιότητας, είδαν το προφανές! Ότι η αρχαία ελληνική θρησκεία ήταν ψεύτικη!

Πηγή: Νεοπαγανισμός – η απειλή από το παρελθόν, Αποστολική Διακονία, Αθήνα 2002, ISBN 960-315-495-4

Επιστήμονες για την πίστη

“Για μένα, η πίστη αρχίζει με τη συνειδητοποίηση της αντίληψης πως μια υπέρτατη διάνοια δημιούργησε το σύμπαν καθώς και τον άνθρωπο. Δεν μου είναι δύσκολο να πιστέψω κάτι τέτοιο, επειδή ένα σύμπαν γεμάτο ευφυΐα και τάξη είναι μια μαρτυρία για τη σπουδαιότερη διακήρυξη που έγινε ποτέ: «Εν αρχή, ο Θεός…» “

Arthur Compton, κέρδισε το 1927 το Βραβείο Νόμπελ στη Φυσική για την ανακάλυψη της μεταφοράς της ενέργειας από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σ’ ένα σωματίδιο, γνωστής ως Φαινόμενο Compton

“Αν δεν είχα άλλα δεδομένα εκτός από τα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης, μερικούς Ψαλμούς και μερικά κείμενα από τις Γραφές, στην ουσία θα κατέληγα στην ίδια εικόνα προέλευσης του σύμπαντος που υποδεικνύουν και τα επιστημονικά δεδομένα.”

Arno Penzias, βραβεύτηκε το 1978 με το Βραβείο Νόμπελ στη Φυσική για την ανακάλυψη των περιοδικών διακυμάνσεων της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, που οι φυσικοί έχουν ερμηνεύσει ότι φανερώνουν πως το σύμπαν δημιουργήθηκε από το τίποτα

“Η αρχή ενός θεϊκού σκοπού.. κοιτάζει κατάματα τον βιολόγο όπου κι αν αυτός στρέφει το βλέμμα του.. Η πιθανότητα να έχει συμβεί ένα τέτοιο γεγονός απλώς κατά τύχη, όπως της προέλευσης των μορίων του DNA, είναι πάρα πολύ μικρή για να την πάρει κάποιος σοβαρά.”

Ernst Boris Chain, βραβεύτηκε το 1954 με το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής για την εργασία του με τη πενικιλίνη

“Όταν κάποιος έρχεται αντιμέτωπος με τα θαύματα της ζωής και του σύμπαντος, θα πρέπει να αναρωτιέται γιατί οι μόνες πιθανές απαντήσεις είναι θρησκευτικού χαρακτήρα. ..Βρίσκω την ανάγκη για το Θεό και στο σύμπαν και στην ίδια μου τη ζωή”

Arthur L. Schawlow, μοιράστηκε το 1981 το Βραβείο Νόμπελ στη Φυσική για την ανάπτυξη της φασματοσκοπίας με λέιζερ

“Εκείνοι που λένε πως η μελέτη της επιστήμης κάνει κάποιον άθεο πρέπει να είναι μάλλον ανόητοι.”

Max Born, μοιράστηκε το 1954 το Βραβείο Νόμπελ στη Φυσική για την εργασία του στη κβαντική μηχανή

“Δεν υπάρχει καμία ασυμφωνία μεταξύ της επιστήμης και της θρησκείας.. Η επιστήμη φανερώνει πως υπάρχει Θεός.”

Derek Barton, μοιράστηκε το 1969 το Βραβείο Νόμπελ στη Χημεία για τη θεωρία και για τις εφαρμογές της στερεοχημικής διαμόρφωσης

“Μόνο ένας ανόητος μπορεί να είναι άθεος.”

Christian B. Anfinsen, μοιράστηκε το 1972 το Βραβείο Νόμπελ στη Χημεία για την εργασία του στη δομή του αμινοξέως και την βιολογική δραστηριότητα του ένζυμου της ριβονουκλέασης

“Απλώς ανιχνεύω τις γραμμές που πηγάζουν από το Θεό.”

Albert Einstein, βραβεύτηκε το 1921 με το Βραβείο Νόμπελ στη Φυσική για την εργασία του στη θεωρητική φυσική, ειδικότερα για το νόμο του φωτοηλεκτρικού φαινόμενου

“Τόσοι πολλοί από τους συναδέλφους μου είναι Χριστιανοί που όταν έχουμε συνάθροιση στην Εκκλησία συναντώ πάντα καμιά δεκαριά απ’ αυτός.”

William D. Phillips, βραβεύτηκε το 1997 με το Βραβείο Νόμπελ στη Φυσική για την χρήση λέιζερ στη παραγωγή θερμοκρασιών ενός κλάσματος του βαθμού πάνω από το απόλυτο μηδέν

Η αληθινή επιστήμη υποδεικνύει το Θεό και ως εκ τούτου επικυρώνει την πίστη στο Θεό.

Σήμερα όλο και περισσότεροι επιστήμονες μεγάλου κύρους πιστεύουν στο Θεό, συχνά λόγω των δικών τους επιστημονικών παρατηρήσεων πάνω στη δημιουργία του Θεού. Όσο περισσότερα μαθαίνουν τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται σ’ αυτός ότι το σύμπαν δεν προήλθε από κάτι τυχαίο ή από τις, όπως λέγονται, φυσικές διαδικασίες. Πρέπει να υπήρχε ένας ευφυής Σχεδιαστής, ένας Δημιουργός!

“Τα ουράνια φανερώνουνε το μεγαλείο του Θεού και δείχνει το στερέωμα τα έργα που έχει φτιάξει. Η μια στην άλλη μέρα μεταδίδει αυτό το μήνυμα κι η μια στην άλλη νύχτα μεταφέρει αυτή τη γνώση.” (Ψαλμός 19:1-2, ΜΠΚ)

Η μαρτυρία του Δαρβίνου

Ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν αυτός που εισήγαγε την θεωρία της εξέλιξης. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, όλοι οι οργανισμοί εξελίσσονται σε κάτι τελειότερο. Αποτέλεσμα της θεώρησης αυτής είναι να υπάρχει η πεποίθηση πως ο άνθρωπος εξελίχθηκε από τον πίθηκο. Η θεωρία αυτή έχει πολλές αδυναμίες, όμως προς το παρόν δεν θα ασχοληθούμε με αυτό, αλλά θα δούμε μια άλλη μαρτυρία του Δαρβίνου.

Ο Κάρολος Δαρβίνος κάποτε έχτισε μια αίθουσα διαλέξεων, κοντά στο σπίτι ενός εργάτη του Ευαγγελίου που ονομαζόταν Φεγκάν. Μια μέρα ο Φεγκάν του έγραψε ρωτώντας αν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την αίθουσα για ευαγγελιστικές συναθροίσεις. Η απάντηση του Δαρβίνου ήταν η εξής:

Αγαπητέ κύριε Φεγκάν, δεν ήταν απαραίτητο να μου στείλεις το γράμμα και να μου ζητήσεις την άδεια να χρησιμοποιήσεις την αίθουσα που έχω για τις διαλέξεις μου. Εσύ έχεις πιο πολλά δικαιώματα από μένα, διότι το έργο σου απέδωσε πολύ περισσότερα στην περιφέρεια μας μέσα σε λίγους μήνες απ’ ότι το δικό μου σε τόσα χρόνια. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε μεταμορφώσει ένα μέθυσο, εσύ όμως από την ημέρα που άρχισες να κηρύττεις δεν άφησες ούτε έναν μπεκρή στο χωριό μας.

Τώρα, πότε θα μπορέσω να έχω την ευχαρίστηση να σου παραχωρήσω την αίθουσά μου; Σε παρακαλώ, ενημέρωσέ με έγκαιρα.

Ειλικρινέστατα δικός σας,
Κάρολος Δαρβίνος

Σήμερα η θεωρία του Δαρβίνου αμφισβητείται ακόμα και από επιστήμονες, αντίθετα η πίστη στον Ιησού Χριστό συνεχίζει να αλλάζει ζωές!