Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες της Αγίας Γραφής, είναι η γνωστή ιστορία του κατακλυσμού της γης από νερά. Παρόμοιες αφηγήσεις για τον κατακλυσμό μπορεί να συναντήσει κανείς σε όλο τον κόσμο. Για τον κατακλυσμό μιλούν Έλληνες, Ινδοί, Κινέζοι, Μεξικάνοι, Χαβανέζοι, ιθαγενείς της Αμερικής και άλλοι. Μάλιστα σε έναν κατάλογο Σουμέριων βασιλιάδων ο κατακλυσμός χρησιμοποιείται ως ιστορικό σημείο αναφοράς. Αφού απαριθμούνται 8 βασιλιάδες, ο κατάλογος διακόπτεται με την φράση: “Τότε ο κατακλυσμός σάρωσε τη γη και όταν η βασιλεία κατέβηκε ξανά από τον ουρανό, η βασιλεία ήταν πρώτα του Κις.”.
Ο κατακλυσμός είναι μια κοινή ανάμνηση ολόκληρης της ανθρωπότητας!
Σύμφωνα με τη Αγία Γραφή, ο κατακλυσμός ήταν τόσο μεγάλος που τα νερά “σκέπασαν όλα τα ψηλά βουνά κάτω από τον ουρανό.” (Γέν. 7:19, ΜΠΚ). Σήμερα, πολλά βιβλία έχουν την τάση να αγνοούν τον κατακλυσμό. Εύκολα μπορεί να έρθει το ερώτημα: τελικά είναι πιθανόν να συνέβη στην πραγματικότητα ένας παγκόσμιος κατακλυσμός σαν αυτόν που περιγράφεται στην Αγία Γραφή;
Πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν παρατραβηγμένο την σκέψη, ότι ολόκληρη η γη κατακλύστηκε από νερό. Θα μπορούσε να βρεθεί τόσο νερό, ώστε ολόκληρη η γη να κατακλυστεί από νερά;
Στην πραγματικότητα η γη, κάτω από την επιρροή του φαινόμενου του θερμοκηπίου, και σήμερα κατακλύζεται από νερό. Αυτήν την στιγμή πάνω από το 70% της επιφάνειας του πλανήτη μας καλύπτεται από νερό. Σύμφωνα με το βιβλίο “Μια Ενοχλητική Αλήθεια” του Αλ Γκορ, αν η Γροιλανδία (ή αν η μισή Γροιλανδία και η μισή Ανταρκτική) έλιωνε ή έσπαγε και γλιστρούσε στην θάλασσα (κάτι που δεν μπορεί να αποκλειστεί πως μπορεί να γίνει κάποια στιγμή, σύμφωνα με τα σημερινά κλιματολογικά δεδομένα), η στάθμη της θάλασσας θα ανέβαινε παγκοσμίως κατά 5,5 με 6 μέτρα. Μάλιστα ο σερ Ντέιβιντ Κινγκ, επιστημονικός σύμβουλος της Μεγάλης Βρετανίας, σε ένα συνέδριο που έγινε το 2004 στο Βερολίνο είπε “Οι χάρτες του κόσμου θα χρειαστεί να ξανασχεδιαστούν”. Περιοχές όπως η Φλόριντα, χώρες όπως η Ολλανδία και πόλεις όπως το Σαν Φρανσίσκο θα αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα και ολόκληρες περιοχές θα κατακλύζονταν από νερό. Στο Πεκίνο περισσότεροι από 20 εκ. άνθρωποι θα έπρεπε να εκκενώσουν τις περιοχές όπου μένουν. Στην Σαγκάη και στις γύρω περιοχές περισσότεροι από 40 εκ. άνθρωποι θα έπρεπε να μετακινηθούν. Στην Καλκούτα και στο Μπαγκλαντές 60 εκ. άνθρωποι θα έμεναν άστεγοι.
Από την άλλη, η Νέα Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αναφέρει: “Το μέσο βάθος όλων των θαλασσών έχει υπολογιστεί πως είναι 3.790 μέτρα είναι, ένας αριθμός αρκετά μεγαλύτερος από το μέσο ύψος της ξηράς πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, το οποίο είναι 840 μέτρα. Αν το μέσο βάθος πολλαπλασιαστεί με την αντίστοιχή του επιφάνεια, ο όγκος όλων των θαλασσών είναι 11 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο της ξηράς που βρίσκεται πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.”. Αν γινόταν να γίνουν όλα επίπεδα, το νερό θα κάλυπτε την επιφάνεια της γης, έχοντας βάθος χιλιάδες μέτρα.
Καταλαβαίνουμε πως αν οι λεκάνες της θάλασσας ήταν ρηχότερες και τα βουνά χαμηλότερα θα μπορούσε σχετικά εύκολα, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις, να γίνει έναν κατακλυσμός της γης από νερά. Το βιβλίο Wonders of Nature του Claus Jurgen Frank λέει: “Εκεί που τώρα υψώνονται τα βουνά του κόσμου σε πολύ μεγάλα ύψη, κάποτε, πριν από εκατομμύρια χρόνια, απλώνονταν μονότονα επίπεδοι ωκεανοί.”.
Δεν είναι καθόλου απίθανο η γη να κατακλύστηκε σε κάποια χρονολογική περίοδο του παρελθόντος, από νερό!
Πρόσφατα σχόλια